U nizu legatora koji su u novije vreme svojom zaostavštinom obogatili fondove Istorijskog arhiva Beograda izdvaja se internacionalna baletska zvezde Milorad Mišković (1928 – 2013). Miškovićeva umetnička karijera je neizmerno bogata. Kao još vrlo mlad igrač prošao je kroz kompaniju Ballets des Champs Elysées, zatim angažovan kao solista ruskog baleta de Bazila, internacionalnog baleta iz Londona Mone Inglesbi, gde je savladao ceo klasični baletski repertoar. Bio je član trupe Markiza de Kuevasa, kada već započinje svoju internacionalnu karijeru kao zvezda i prvi igrač. Bio je zvezda trupe Rolana Petija, londonskog baleta Antona Dolina, francuskog baleta Žanin Šara. Godine 1956. osnovao je svoju trupu Ballet Miskovic de Paris. Kao direktor baleta i koreograf nekoliko godina je delovao u Americi. U svetu su ga zvali Princ igre. Bio je omiljeni partner plejade velikih baletskih zvezda sveta: Alisje Markove, Žanin Šara, Ivet Šovire, Liset Darsonval, Rozele Hajtauer, Zizi Žanmer, Karle Frači... Igrao je u baletima Serža Lifara i Morisa Bežara. Od mnoštva nagrada i priznanja koja su mu dodeljena, izdvajaju se nagrada za najbolju interpretaciju u Bežarovom baletu Prometej (1956), koji je tada proglašen i za najbolji balet sezone, nagrada u Japanu 1954. godine kao najboljem igraču, nagrada u Njujorku 1950. i mnoge druge, sve do nedavne nagrade za životno delo A life for dance internacionalnog baletskog festivala u Majamiju. Godine 1979. Mišković postaje savetnik i umetnički direktor UNESKO-a. da bi 1989. postao predsednik komiteta za igru CID pri UNESKO-u. Dobitnik je Sedmojulske nagrade za životno delo, 1992. godine. Nosilac najvišeg francuskog odlikovanja Legije časti.

Od 2005. godine Istorijski arhiv Beograda preuzima dokumenta o životu i radu umetnika. Pedeset i četiri kutije sadrže lična dokumenta, isečke iz štampe, programe predstava i festivala, plakate, fotografije, originalne pozorišne crteže i skice, rukopise, pisma i drugo. Raspon građe je 1925 – 2010. godina.Knjige i časopisi vode se posebno u biblioteci Arhiva.

Publikacija Milorad Mišković -  Igrati život

Izložba Princ igre

Veb sajt Milorada Miškovića

Ivan Đurić (1947-1997), istoričar, pripadnik beogradske vizantološke škole, profesor Beogradskog univerziteta i predavač na Sorboni.

Diplomirao je na Odeljenju za istoriju Filozofskog fakulteta u Beogradu 1971. godine. Iste godine izabran je za asistenta na Katedri za istoriju Vizantije. Postdiplomske studije završio je 1974. godine radom Porodica Foka (rad je odbranjen 1974. a u Zborniku Radova Vizantološkog Instituta objavljen 1976). Doktorirao je 1982. sa disertacijom Jovan VIII Paleolog (1392—1448). Od 1974. bio je stalni saradnik različitih projekata Vizantološkog instituta SANU. Docent je postao 1983. a vanredni profesor 1989. godine. Sa Filozofskog fakulteta odlazi 1993, a od 1991. do smrti je živeo u Parizu.

U svojim radovima iz istorije Vizantije Đurić je na originalan način prevazišao učenja koja su vizantijski svet prikazivala u uskom slovensko-grčko-pravoslavnom okviru, otkrivši svu njegovu kompleksnost. Time je stekao ugled ne samo domaće već i svetske naučne javnosti.

U periodu raspada SFRJ Đurić se istakao u antiratnom pokretu, u borbi za demokratske slobode i ljudska prava. Jedan je od osnivača Saveza reformskih snaga i njen kandidat na prvim višestranačkim predsedničkim izborima. Sarađivao je sa liberalno orijentisanom opozicijom u Srbiji, Bosni i Hercegovini, Hrvatskoj, Crnoj Gori. U Sarajevo odlazi tokom rata gde je 1994. godine pomogao osnivanje Srpskog građanskog vijeća. Tekstovi političke tematike koje je tokom više godina objavljivao Đurić, pretežno u stranim publikacijama sabrani su u knjizi Vlast, opozicija, alternativa objavljenoj u Beogradu 2009. godine.

Lični fond Ivana Đurića Istorijski arhiv Beograda je preuzeo oktobra 2003. godine. U 33 kutije smeštena je građa koji oslikava život i rad ovog poznatog istoričara i političara, ali i vreme u kojem je živeo.

Konstantin-Koča Popović, (1908-1992), sorbonski đak, publicista, književnik, jedan od osnivača beogradske nadrealističke grupe. Bio je učesnik u Španskom građanskom ratu i NOR-u, partizanski general. Istaknuti diplomata, politički i državni funkcioner u socijalističkoj Jugoslaviji.

Legat Konstantina-Koče Popovića i Leposave Perović primljen je u IAB zaključno sa 1992. U legatu se pored ličnih dokumenata čuva bogata prepiska, zapisi, ordenje, crteži, fono i fototeka, radna soba i biblioteka legatora. Od 2005. dostupan je istraživačima. Svestranost i kompleksnost legatorove ličnosti i njegove delatnosti ogleda se u raznovrsnosti preuzetog fonda koji oslikava ne samo život i rad legatora nego i vreme u kome je živeo.

Izložba Konstantin Koča Popović

100 godina od rođenja Koče Popovića